pęcherzyk


pęcherzyk
pęcherzyk {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż IIa, D. -a {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'podskórny bąbelek wypełniony płynem (zwykle osoczem, limfą, ropą), będący objawem różnych chorób lub uszkodzeń skóry': {{/stl_7}}{{stl_10}}Rozdrapać ropiejący pęcherzyk. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'mały bąbelek gazu tworzący się na powierzchni cieczy lub w cieczy i wydostający się na jej powierzchnię': {{/stl_7}}{{stl_10}}Pęcherzyki ulatujące z szampana. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_8}}techn. {{/stl_8}}{{stl_7}}'mały pęcherz w zn. 3.': {{/stl_7}}{{stl_10}}Pęcherzyki w szkle. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • pęcherzyk — m III, D. a, N. pęcherzykkiem; lm M. i 1. «wypukłość na ciele przy zmianach chorobowych skóry» Ropne pęcherzyki. 2. «niewielki narząd błoniasty w organizmie ludzi i zwierząt (rzadziej roślin) pełniący różne funkcje» ∆ Pęcherzyk żółciowy «narząd… …   Słownik języka polskiego

  • żółciowy — «dotyczący żółci wydzieliny wątroby, wchodzący w skład żółci» ∆ Drogi, przewody żółciowe «kanaliki przewodzące żółć z wątroby do dwunastnicy» ∆ Pęcherzyk, woreczek żółciowy «pęcherzyk, woreczek znajdujący się na dolnej powierzchni wątroby,… …   Słownik języka polskiego

  • wodniczka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. wodniczkaczce; lm D. wodniczkaczek {{/stl 8}}{{stl 7}} występujący w komórkach roślinnych pęcherzyk wypełniony sokiem komórkowym, u niektórych zwierząt pęcherzyk zawierający i wydalający produkty przemiany… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • bańka — ż III, CMs. bańkańce; lm D. baniek 1. «blaszane naczynie używane najczęściej do przechowywania i przenoszenia płynów» Bańka mleka, do mleka, na mleko, od mleka, po mleku, z mlekiem. Przynieść w bańce miód, wodę, olej. ◊ posp. Być na bańce «być… …   Słownik języka polskiego

  • bąbel — m I, D. bąbelbla; lm D. bąbelbli 1. «pęcherzyk tworzący się z gazu w cieczy lub na jej powierzchni» Bąble na wodzie powstające podczas dużego deszczu. 2. «wygórowanie naskórka wypełnione zwykle płynem wysiękowym» Swędzące bąble. Bąble od… …   Słownik języka polskiego

  • blastula — ż I, DCMs. blastulali; lm D. blastulaul biol. «wczesne stadium rozwojowe zarodka zwierząt i człowieka, powstałe w wyniku podziałów zapłodnionego jaja; kulisty pęcherzyk, którego ściana zbudowana jest z jednej lub z kilku warstw komórek… …   Słownik języka polskiego

  • pęcherz — m II, D. a; lm M. e, D. y ( ów) 1. «wypełniona płynem wypukłość na ciele powstała wskutek oparzenia lub odciśnięcia skóry» Porobiły mu się na dłoniach pęcherze. Wyskoczył mu pęcherz na pięcie. ∆ leśn. Pęcherz żywiczny «szczelina między sąsiednimi …   Słownik języka polskiego

  • pęcherzykowaty — «przypominający wyglądem pęcherzyk na skórze lub w cieczy; występujący w postaci pęcherzyków, złożony z pęcherzyków» …   Słownik języka polskiego

  • pęcherzykowy — przym. od pęcherzyk w zn. 1 Grzybica pęcherzykowa …   Słownik języka polskiego

  • płodowy — przym. od płód w zn. 1 Płodowy okres w rozwoju organizmu. ∆ biol. Błony płodowe «błony otaczające zarodek gadów, ptaków, ssaków i człowieka (owodnia, omocznia, kosmówka i pęcherzyk żółtkowy), chroniące zarodek przed urazami, pośredniczące w… …   Słownik języka polskiego